Daha iyi AI video prompt'ları yazmak için 5 ipucu

"Gece şehrinde sinematik bir sahne" modele ekranda gerçekte ne olması gerektiği konusunda neredeyse hiçbir şey söylemez. "Kırmızı mont giyen bir kadın, yağmurla ıslanmış bir sokakta gece hızlı adımlarla yürüyor, neon tabelalar su birikintilerinde yansıyor" ifadesi ise modele gerçekten render edebileceği bir özne, eylem ve mekân verir. Belirsiz atmosfer kelimeleri baharat olarak iyidir — kadrajda ne olduğunu tarif etmenin yerini tutmaz.

Çoğu model temel sinematografi diline iyi tepki verir: yakın çekim, geniş açı, yavaş pan, takip çekimi, kuş bakışı. "Döndüğünde yüzüne yavaş dolly-in" eklemek, modele tahmin etmesi için bırakmak yerine belirli bir kamera hareketi verir — ve genelde statik hissettiren bir klip ile gerçekten çekilmiş gibi hissettiren bir klip arasındaki fark budur.

Altın saat ışığı, sert floresan ışık, hüzünlü mavi gölgeler, yumuşak kapalı hava aydınlığı — ışık, neredeyse başka hiçbir detayın yapamayacağı kadar ton belirler. Bunu bir atmosfer kelimesiyle (gergin, hayalperest, muzaffer) eşleştirdiğinde, model "güzel görünsün" demekten çok daha net bir hedefe sahip olur.

Tek bir 5-10 saniyelik klibe koca bir hikaye yayı sığdırmaya çalışmak genelde karman çorman bir sonuç verir. Modeller "ve sonra... ve sonra... ve sonra" yerine tek bir net anı — bir karakterin tepki vermesi, bir kapının açılması, bir arabanın köşeyi dönmesi — çok daha güvenilir şekilde işler. Daha uzun bir hikayeye ihtiyacın varsa, bunu ayrı sahneler olarak üret ve birleştir (Vidoro'nun Hikaye Modu tam olarak bunu otomatik yapar).

Çok az prompt ilk denemede tam istediğin gibi çıkar, ve bu normal — mükemmel prompt'u baştan yazmaktansa üretip bakmak ve ayarlamak çoğu zaman daha hızlıdır. Bir üretim yaklaşık ama tam istediğin gibi değilse, sıfırdan başlamak yerine bir image-to-video başlangıç karesi ya da Vidoro'nun düzenle/devam ettir akışını kullanarak bir sonraki denemeyi yönlendir.